چالش در کاخ سفید، به جای بوقلمون پیتزای سبزیجات بخورید

به گزارش گردش و مسافرت، خبرنگاران-گروه هنر: پرندگان آزاد محصول 2013 و انیمیشنی سه بعدی است. این انیمیشن محصول رییل اف ایکس و به کارگردانی جیمی هی وارد ساخته شده است. پرندگان آزاد که ابتدا با نام بوقلمون ها شناخته می شد، برای اکران در سال 2014 انتخاب شده بود، اما نوامبر 2013 راهی پرده های بزرگ شد تا با توجه به موضوعش که دفاع از بوقلمون هایی است که برای عید شکرگزاری در فرهنگ آمریکایی سر سفره می روند، عید شکرگزاری سال را از دست ندهد.

چالش در کاخ سفید، به جای بوقلمون پیتزای سبزیجات بخورید

با توجه به همین درک زمانی، این انیمیشن که با بودجه 55 میلیون دلاری ساخته شده، خیلی هم متضرر نشد. هر چند در آمریکا تنها 55 میلیون فروش کرد اما با احتساب فروشش در بازار جهانی به رقم کلی فروش 110 میلیون دلاری دست یافت. این فیلم گرچه در میان 19 انیمیشنی جای داشت که برای اسکار 2014 معرفی شده بودند، اما در میان هیچیک از فهرست ها جایی پیدا نکرد.

با توجه به این که بیشتر انیمیشن های بی اهمیت و درجه پایین، آنقدر تکراری هستند که باید به راحتی از خیر آنها گذشت، اما این انیمیشن به نظر می رسد ارزشش را داشته باشد تا با انتخاب چنین پرنده عجیبی به عنوان شخصیت اصلی فیلمی برای بچه ها، یک بار دیده شود. در هر حال ساخت بشاش و سرزنده و عجیب و غریب شخصیت ها می تواند مخاطب را هر چند اندکی به زور، اما تا انتها با خود بکشاند.

در یک کلام فیلم شاهکار نیست، اما اگر به دنبال یک فیلم خانوادگی هستید که همه را نسبتاً سرگرم نگه دارد، این فیلم مناسب شماست. در عین حال در میان همه شلوغ و پلوغی ها، طنزها و جملات نغز هوشمندانه، عجیب و غیرتکراری نیز، هر چند یکی در میان، اما وجود دارند.

گروه سازندگان انیمیشن

جیمی هی وارد کارگردان این فیلم که کارگردان و فیلمنامه نویسی کانادایی- آمریکایی و 44 ساله است، از جوانی کار خود را در عرصه انیمیشن شروع کرده و با وجود این که برای هورتون صدایی می شود محصول سال 2008 با نقدهای مثبتی روبه رو شد و فروشی نزدیک به 300 میلیون دلار را تجربه کرد، برای این انیمیشن موفقیت چندانی کسب نکرد. او سابقه همکاری با پیکسار را نیز دارد و از انیماتورهای داستان اسباب بازی 1 و 2، هیولاها و نیز در جستجوی نمو بوده است.

هی وارد با همکاری اسکت موسیر، فیلمنامه این فیلم را بر مبنای قصه دیوید استرن و جان اشتراوس نوشته اند. در این داستان با سفر به سال 1621 و سه روز جلوتر از اولین سالی که جشن شکرگزاری برگزار گشت، بوقلمون ها سعی می کنند جلوی صید بوقلمون را بگیرند و با تغییر منوی روز جشن شکرگزاری، پیتزا را به جای بوقلمون بگذارند.

قصه از کجا شروع شد؟

رجی، تنها بوقلمون باهوش در مزرعه، شخصیت اول انیمیشن است. در حالیکه بقیه دسته پرندگان همراه رجی به کودنی یک کنده چوب هستند، رجی وحشت زده متوجه می شود که دارند همه آنها را برای یک ضیافت پروار می کنند. اما او قبل از اینکه نصیب میز مراسم روز شکرگزاری کسی شود، خود را بال بال زنان به یک مراسم عکاسی رسمی می رساند تا رسماً توسط شخص رئیس جمهور آزاد شود.

او که نجات پیدا کرده در نهایت لذت، اتاقی مخصوص خودش در کمپ دیوید، محل تعطیلات تابستانی رییس جمهوری گیرش می آید که تلویزیون کابلی دارد و علاوه بر این می تواند هر چقدر بخواهد پیتزا بخورد. اما زمانی که پرنده دیگری به نام جیک او را می دزدد، دنیای بهشتی اش ویران می شود. جیک مأموریت دارد تا نژاد بوقلمون ها را نجات دهد و بایستی این کار را با بازگشت به قرن هفدهم به وسیله یک ماشین زمان سخنگو انجام دهد تا تعریف جدیدی برای مراسم شکرگزاری ارائه کند.

برنامه جیک این است که مهاجران و بومی های آمریکایی را قانع کند که یک جشن گیاهخوارانه خیلی مطلوب خواهد بود. متأسفانه مایلز استندیشِ بدجنس با سرسختی تمام عکس این عقیده را دارد بنابراین جیک و رجی باید دوستان پرنده خود را که شامل یک بوقلمون جذاب به نام جنی هم می شود، قبل از رسیدن روز واقعه نجات دهند.

کیفیت تکنیکی انیمیشن

با وجود تصویرسازی های نسبتا با مزه از بوقلمون ها، اما در مجموع ترکیب انیمیشن در سطحی پایین از نظر منتقدان برآورد شده آنقدر که حتی به مخاطب توصیه شده است تا از خرید بلیت نمایش سه بعدی صرف نظر کند.

صداپیشگان

صداپیشگی تر و فرز اوون ویلسون در نقش رجی یکی از نقاط مثبت فیلم است. اما دیگر گروه صداپیشگان نیز با توانایی بالایی با حساسیت کمی عجیب جیمی هی وارد ارتباط برقرار می کنند، حساسیتی که وقتی کار با مسئله ای روبرو می شود می تواند آن را به سوی موفقیت پیش ببرد. در این انیمیشن جیک با صداپیشگی وودی هارلسون، ماشین زمان سخنگو با صداپیشگی خشک و خشن جورج تاکی و مایلز استندیشِ بدجنس با صدا پیشگی کلم مینی شکل گرفته اند. صداپیشگی جنی را نیز امی پولر برعهده دارد.

شخصیت ها

در این انیمیشن شخصیت معقول کمتر پیدا می شود. در هر حال شخصیت ها بیشتر بوقلمون هستند و بوقلمون ها هم به کم عقلی شهره اند. اما در طراحی شخصیت تلاش شده تا به نسبت قدرت اندامی آنها شکلشان انتخاب شود. به عنوان مثال کسی که زور بیشتری دارد با رنگ قرمز تصویر شده که عقلش هم کمتر است ولی بوقلمون آبی که ضعیف تر است هوش بیشتری دارد.

پیغام فیلم

فیلم تلاش دارد تا یک سنت آمریکایی را به چالش بکشد: سنت خوردن بوقلمون در روز شکرگزاری و از این راه نقبی هم به تاریخ و بومیان آمریکا بزند. با این حال به نظر منتقدان نحوه برخورد هیوارد با وضعیت نامساعد بومی های آمریکایی نیز - که به نظر می رسد به وسیله بوقلمون ها نشان داده شده باشد - اشتباه و نابخردانه به نظر می رسد.

هر چند بچه ها متوجه مفهوم مجازی سیاسی داستان و مساله سرخپوستان آمریکا نمی شوند، اما باید آماده بود که وقتی از سالن سینما خارج می شوند، درخواست کنند از این به بعد برای جشن شکرگزاری فقط توفورکی غذایی متشکل از سبزیجات و سویا که به شکل بوقلمون تزئین شده، درست کنید.

طرح داستانی ساده انگارانه این داستان موجب می شود تا اهداف والاتری که فیلمنامه به دنبالش بوده، کمتر محسوس باشد و به همین دلیل کشف حس درونی سازندگان اثر می تواند نکته غافلگیر کننده ای باشد.

منتقدان چه گفتند

فیلم پرندگان آزاد در کل نقدهای منفی از منتقدان دریافت کرده است. وبسایت راتن تومیتوز با امتیاز متوسط 4.2 از 10 از میان 76 نقد مختلف به این فیلم ریتینگ 18 درصد را اختصاص داده است. نظر کلی سایت به این شرح است: این فیلم با وجود اینکه از نظر تکنیکی با لیاقت است، از نظر خلاقانه رو به مرگ است و موجب می شود تا به ناچار مقایسه ای ناخوشایند بین آن با همان مرغ پرنده احمقی که الهام بخش اش بوده، انجام شود.

دیگر وبسایت منتقدان یعنی متاکریتیک بر پایه 27 نقد مختلف به آن امتیاز 38 را داده و نقدهایش هم در کل به نفع فیلم نبوده است.

جاستین چنگ از ورایتی بر این فیلم نقدی منفی نوشت و گفت: این کارتون فانتزیِ به نظر بی آسیب، تبدیل به یک تمرین دیگر در عدم رعایت فرهنگی خانوادگی و محبت آمیز می شود؛ سمی اما پاکیزه شده است.

آلونسو دورالد از د رپ به فیلم نظر منفی داشت و گفت: حتی اگر بخواهیم عدم رعایت فیلم نسبت به پارادوکس های سفر در زمان و کنایه های نسل کشی را کنار بگذاریم به من اعتماد کنید، به هیچ وجه نمی خواهید وارد یکی از این دو قضیه شوید، پرندگان آزاد خیلی بدیهی است که اصلا بامزه نیست.

استفانی زاکارک از د ویلج وویس هم به فیلم نقد منفی داد و گفت: پرندگان آزاد هم مانند بسکمک از فیلم های انیمیشن مدرن دیگر به سراغ محتویات بسکمک می رود؛ بنابراین فیلم احساس گرفتگی و درهم و برهم بودن دارد و حتی با وجود اکشن دیوانه وار گاه و بی گاهش، مانند پرنده چاقی می ماند که دارد به آرامی به سمت نابودی حرکت می کند.

کیت اربلند از فیلم.کام به فیلم امتیاز 7.6 از 10 داد و گفت: فیلم پرندگان آزاد یک حواس پرتی عجیب و قابل برای تمام خانواده است.

استفان لی از انترتینمنت ویکلی به فیلم امتیاز C داد و نوشت: اغلب می توان به جلوه های بصری یک فیلم انیمیشن متوسط به عنوان نکته نجات دهنده اش نگاه کرد. اما این دنیای مستعمراتی که باید احساس یک پانورامای پاییزی متمایل به گسترش را داشته باشد، به طور عجیبی احساس عدم حرکت و دو بعدی بودن دارد.

شری لیندن از لس آنجلس تایمز هم به فیلم نقدی منفی داد و گفت: درست مانند همان مرغ های این ماجراجویی که متوقف می شوند و دوباره به حرکت درمی آیند، خود کارتون هم به ندرت از روی زمین بلند می شود.

جسیکا هرندون از اسوشیتدپرس به فیلم دو ستاره از چهار ستاره را اختصاص داد و گفت: یک پیش نمایش خوب که پتانسیل حقیقی رییل اف اکس برای تولید کردن فیلم های انیمیشن طولانی را نشان می دهد. اما خط داستانی فیلم با تمام اجزای تشکیل دهنده فرضی اش بعضی مواقع درمانده به نظر می رسد، حتی برای یک فیلم بچه ها.

تام روسو از د بوستون گلوب به فیلم دو ستاره از چهار ستاره داد و آن را کاوشی خوشایند درون منطقه کمتر جستجو شده نامید، حداقل از نظر مفهومی.

الیزابت ویتزمن از نیویورک دیلی نیوز با دادن امتیاز 1.6 از 4 می نویسد: بعد نیمه اول فیلم که عجیب و سرگرم کننده است، وقایع تا انتهای داستان حالتی جدی پیدا می کنند و یک نبرد خشن غیرضروری به سبک فیلم شجاع دل هم در این بخش گنجانده شده است.

نقد کلادیا پوئیگ از یو اس ای تودی

این فیلم کمدی انیمیشن که نقطه ضعفی برای بوقلمون ها دارد و به سمت تاریخ تجدیدنظرطلب گرایش دارد، به شکل میانه رویی سرگرم کننده است اما در عین حال فراموش شدنی نیز هست و ممکن است تنها به درد تعطیلات بخورد. بر خلاف آن آهنگ لنرد اسکینرد، فیلم پرندگان آزاد کاملا درباره تجدیدنظر طلبی است؛ حداقل از نقطه نظر یک جفت بوقلمون انیمیشنی. چیزی که آن ها می خواهند آن را تغییر دهند عید شکرگزاری است، یا بخواهیم دقیق تر بگوییم نقش سنتی بوقلمون در این جشن تعطیلات.

مانند همان آهنگ، این پرنده ها هم باید سفر کنند. این فیلم سه بعدی انیمیشن که اولین فیلم تعطیلات بود دوست داشتنی و سرگرم کننده است اما این ویژگی های آن تقریبا ناچیز است. جیمی هی وارد کارگردان دارد دو شیفته کار می کند و نقش چند صداپیشگی جالب از جمله رییس جمهور (که به طرز عجیبی صدایش شبیه بیل کلینتون است) را بر عهده دارد. بعضی از جوک های فیلم عمدا از سطح بچه ها بالاتر در نظر گرفته شده اند و داستان بیش از حد طولانی و گاه بی دلیل خشن است.

مخلوط کردن های تاریخی هم ممکن است بینندگان جوان را گیج کند. پیغام فیلم ممکن است بچه های که تحت تاثیر قرار می گیرند را تبدیل به گیاه خواران ضربه دیده کند. یا حداقل کاری کند از خوردن این پرنده بزرگ روی سفره بگذرند و مستقیم سراغ دسر بروند، اما پرندگان آزاد به اندازه کافی برای یک فیلم تعطیلاتی لذت بخش هست و تبریک به انیمیتورهای فیلم برای تبدیل کردن یک نژاد غیرجذاب - یا حداقل تحسین نشده - به مجموعه ای از شخصیت های دوست داشتنی.

نقد استفانی مری از واشنگتن پست

بالاخره فیلمی از راه رسید که والدین گیاه خوار می توانند به همراه فرزندان تاثرپذیرشان تماشا کنند و لذت ببرند. ماجراجویی انیمیشن پرندگان آزاد با استفاده از کمک صداپیشگانی از جمله وودی هرلسون، ایمی پولر و اوون ویلسون به طرفداران لذت های کوچکی را ارایه می دهد. این فیلم رنگ آمیزی های جالب، اکشن پر سر و صدا و داستان احمقانه اش را برای خنداندن بچه ها حفظ می کند، اما علاوه بر آن چند چشمک قابل توجه هم به والدین می زند. اما با توجه به اوج های این ژانر، فیلم پرندگان آزاد بعضی مواقع احساس اشتقاقی بودن به خود می گیرد. جیک مشکل حافظه کوتاه مدت دارد که آدم را یاد دوری در در جستجوی نیمو می اندازد و یکی از بوقلمون های وحشی تنبلی چشم دارد که شبیه به تلاشی ضعیف برای فردگرایی غیرعادی به نظر می رسد.

گزارش از مازیار معتمدی

منبع: خبرگزاری مهر

به "چالش در کاخ سفید، به جای بوقلمون پیتزای سبزیجات بخورید" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "چالش در کاخ سفید، به جای بوقلمون پیتزای سبزیجات بخورید"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید